شنبه, 02 بهمن 1395 01:37

جستجو در شبکه گسترده

تفأل به قرآن، موجب يافتن كتاب گم شده

تفأل به قرآن، موجب يافتن كتاب گم شده

 

حاج شيخ حسن حاتمي (ره) نقل مي كرد: من كتاب ارزشمند قواعد علامه را كه نوشته يكي از علماي بروجرد بود و مدتي نزد من به امانت سپرده شده بود، به شيخ ابراهيم بروجردي عاريه دادم تا پس از سه روز بازگرداند. پس از سه روز، صاحب كتاب آمد و آن را خواست٬ ولي من هر چه گشتم، پيدا نكردم. هر چه انديشيدم به ياد نياوردم به كدام آشنا داده ام. از هر دوست و آشنايي پرسيدم، اظهار بي اطلاعي كرد.هنگامي كه از همه نااميد شدم٬ روزي با خود گفتم: اينك تفألي به قرآن مي زنم كه آيا اين كتاب پيدا مي شود يا نه؟ قرآن را بر گرفتم و با احترام و توجه، تفأل زدم. ديدم سر سطر، اين آيه شريفه آمده است: «وَ إذ يَرفَعُ إِبراهيِمُ القَواعِدَ مِنَ البَيتِ؛ و نيز به ياد آوريد هنگامي كه ابراهيم(ع) پايه هاي خانه كعبه را بالا مي‌بردند... .»(بقره: 127) از پي آن به يادم آمد، شيخ ابراهيم بروجردي آن را سه روز عاريه گرفته است.به در خانه او رفتم، او هم فراموش كرده بود كتاب را از كجا گرفته است.پرسيد: از كجا به ياد آوردي٬ آيا كسي به شما گفت؟گفتم: آري.گفت: چه كسي؟گفتم: خدا و جريان را بازگو كردم


quran1


ندای "یا علی یا عظیم..." را می شنوی...اره باز محبوب مارابه  سفره خود دعوت کرده است