یکشنبه, 08 اسفند 1395 09:04

جستجو در شبکه گسترده

مهدویت

دلم امروز گواه است کسی می آید


دلم امروز گواه است کسی می آید

حتم دارم خبری هست گمانم باید،

فال حافظ هم که می گیرم هر بار

باز ، مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید،

باید از جاده بپرسم چرا می رقصد؟

مست ِ موسیقی ِگامی شده باشد شاید،

ماه در دست ، به دنبال که اینگونه زمین

مست می چرخد و یک لحظه نمی آساید،

گِله کم نیست ولی لب زسخن خواهم بست

اگر آن چهره به لبخند لبی بگشاید....

اللهم عجل لولیک الفرج


ya mahdi 3

تا کی ببارم یابن الزهرا


کم کم دلم از این و از آن سیر می شود

با نام مهربان تو تسخیر می شود

این روز ها مدام به این فکر می کنم

درباره ی من و تو چه تقدیر می شود

هر روز پشت پنجره می ایستم و بعد

اشکی که دانه دانه سرازیر می شود

این خواب ها که همسفر هر شب من است

یک روز مو به مو همه تعبیر می شود


ya mahdi 4


ابر بهارم یابن الزهرا

تا کی ببارم یابن الزهرا

ای اخرین مسافر دنیا کجایی

ای یوسف صحرایی زهرا کجایی



وقتی آقا بیاید، فرزند من کجاست؟

روزی که امام زمانمان ظهور کنند ، فرزندان ما در سپاه او هستند یا در مقابل او ؟


وقتی آقا بیاید، فرزند من کجاست؟

رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَ ذُرِّیَّتِنَا قُرَّةَ أَعْینُ‏ٍ وَ اجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِینَ إِمَامًا(74)

«پروردگارا! از همسران و فرزندانمان مایه روشنى چشم ما قرار ده، و ما را براى پرهیزگاران پیشوا گردان!» (فرقان ،74)

کاش روزی که علی (ع) تنهابود ، فرزندم را به یاری او می فرستادم ؛ کاش روزی که یاران امام حسن (ع) اورا تنها گذاشته بودند ، فرزندم را به یاری او می فرستادم . کاش روزی که امام حسین (ع) بر نیزه تنهایی تکیه زده بود وندای « هَل مَن ناصِرٌ یَنصُرُنی » زده بود ، فرزندانم را به یاری او می فرستادم تا در رکاب او شهید شوند .

کاش من وفرزندانم زمان ظهور امام زمان (ع) را درک می کردیم وفدایی او می شدیم .

اگر چه زمان گذشته وآینده را درک نکرده ایم ، ولی می توانیم حال خود وفرزندان خود را در رکاب امام زمان (ع) قرار دهیم وبه تعبیر مادر مریم (س)  فرزندان خود را  نذر راه دین خداکنیم و مانند او بگویم :

رَبّ‏ِ إِنىّ‏ِ نَذَرْتُ لَكَ مَا فىِ بَطْنىِ مُحَرَّرًا «پروردگارا من نذر كرده‏ام كه آنچه در رحم دارم محرر( خالص خدمتكار تو) شود»(آل عمران  ، 35)

خدای مهربان نیز به نحواحسن از مادر مریم پذیرفت واو را پرورش داد:

فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَ أَنبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا  «پروردگارش دختر را قبول كرد آنهم به بهترین قبول و او را پرورش داد آنهم بهترین پرورش »(آل عمران ،37).

ومانند عباد رحمان برای خود وخانواده خود این گونه دعا کنیم :

رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَ ذُرِّیَّتِنَا قُرَّةَ أَعْینُ‏ٍ وَ اجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِینَ إِمَامًا«پروردگارا! از همسران و فرزندانمان مایه روشنى چشم ما قرار ده، و ما را براى پرهیزگاران پیشوا گردان!» (فرقان ،74).

اگر چه دوران ائمه (ع) را درک نکرده ام تا فرزندم را فدایی آنها کنم ، ولی الان می توانم فرزند را به گونه ای تربیت کنم که امام زمان (ع) اورا به عنوان سرباز خود بپذیرد ومانند مریم (س) با دست مبارکش فرزند ما را به نحو شایسته ای برای سربازیش پرورش دهد.


برای دستیابی به به این آرزوی بزرگ همراه دعا کردن می بایست در تربیت فرزند منتظرم نکات زیر را توجه کنم :

الف ـ الگوی عملی

فرزند انمان بیش از نصیحت واندرز ، عمل ما در رشد آنها مۆثر است . به عبارت دیگر ماوالدین باید الگوی عملی خوبی برای فرزندمان باشیم ؛ وبا عمل خود این انتظار وسرباز امام زمان (ع) بودن را به اومنتقل کنیم . وبیش از هر نصیحت وسخنرانی ، رفتار والدین در تربیت ورشد فرزند مۆثر باشد .

قالَ علی (ع) : إنَّ الوَعظَ الّذی لا یَمُجُّهُ سَمعٌ وَ لا یَعدِلُهُ نَفعٌ ،ما  سَکَت َ عَنهُ لِسانُ القَول ِوَ نَطَقَ بِهِ لِسانُ الفِعل ِ«پندی که هیچ گوشی آنرا بیرون نمی افکند وهیچ نفعی با آن برابری نمی کند ،پندی است که زبان گفتار از آن خاموش ،وزبان کردار بدان گویا باشد(آمدی،ترجمه انصاری ،ص266).

ب ـ توجه به تربیت دینی (عقاید واحکام عملی )

سعی کنیم با آموزش درست عقاید، فطرت توحیدی و ولایی فرزند خود شکوفا نماییم .  ببینیم تربیت دینی فرزندمان چگونه است ؟ در خانه جلسات خانوادگی داشته باشیم وبا معارف دینی ، خودمان وفرزندمان آشنا کنیم . و یا زمینه یادگیری وآموزش دینی فرزندم را فراهم کنم . فرزندم را با آیات قرآن وکلام معصومین (ع) بیش از بیش آشنا کنم .

ج ـ ارتباط عاطفی با حضرت

برگزاری جلسات جشن وعزاداری برای ائمه (ع) در منزل ویا همراه فرزندمان به جلسات مذهبی خوب حضور پیدا کنیم . تا به این وسیله فرزندمان ارتباط عاطفی با ائمه (ع) وبخصوص امام زمان (ع) پیدا کند .

د ـ تشویق به صدقه دادن وانجام کارهای عبادی برای حضرت

گاهی اوقات  که می خواهیم صدقه ای برای امام زمان (ع) بدهیم ، به فرزند خود بدهیم تا برای سلامتی امام زمان (ع) صدقه بدهد . از او بخواهیم کارهایی در حد توانش به نیابت از امام زمان (ع) مانند ذکر مبارک صلوات وقرآن خواندن وونماز وزیارت انجام دهد.

 

منبع: تبیان

 

 

چاهى در مسجد جمكران

 

تشرف، امام زمان ،مهدی ،جمکران ،تبیان

جناب حجة الاسلام حسن فتح الله پور به نقل از یكى از دست اندركاران مسجد مقدس جمكران نقل كرد:

سالیان دور، كه مسجد جمكران بسیار ساده و بدون امكانات اولیه بود، با تعدادى از صالحان تهران و قم تصمیم گرفتیم كه سر و سامانى به اوضاع مسجد جمكران بدهیم، پس با شركتى به نام شركت اسفندیار یگانگى قرار داد حفر چاه به مبلغ هفتصد هزار تومان كه در آن زمان مبلغى فوق العاده گزاف بود، بستیم، تا پس از ارزیابى‎هاى فنى آنان، چاهى را در مسجد مقدس جمكران حفر كنند. آنان به قم آمده و با تحقیقات فراوان، جایى را براى زدن چاه تعیین كرده آنگاه به تهران بازگشته تا وسایل مورد نیاز را براى حفر چاه به قم آوردند.

همان شب، ما در اتاقك كوچكى در بیرون مسجد نشسته بودیم، ناگهان در اتاقك باز شد و مرحوم آیة الله حاج سید حسین قاضى پس از اجازه طباطبائى وارد اتاق گردید، ما تا آن روز ایشان را ندیده بودیم، گرچه با اوصافش تا حدودى آشنایى داشتیم. او پس از قدرى صحبت مرا به بیرون از اتاق دعوت كرد، من نیز به همراهش بیرون آمدم، او بدون مقدمه فرمود:

دقایقى پیش از آن كه به سراغتان بیایم، حضرت بقیة الله(عجل الله تعالى فرجه الشریف) را در مسجد جمكران یافتم، آن حضرت فرمود: این جایى كه براى زدن چاه آب تعیین كرده‎اید، به هنگام حفر به مشكل بر مى‎خورد آنگاه خود حضرت و خودشان جایى را نشان دادند كه اینك محل فعلى چاه آب مسجد است .

ما همان شب آن مكانى كه مرحوم قاضى نشانمان داد، سنگ چین كردیم، فردا صبح علیرغم ناراحتى فراوان مهندسان شركت حفارى و تضمین كتبى گرفتن از ما جهت جبران خسارات - در صورت موفق نبودن - آنان را وادار كردیم كه در همین مكان فعلى، چاه حفر شود، آنان به آسانى پس از حفر چهل متر، به آب رسیدند، وقتى سرپرست آن شركت - كه خود زردشتى بود - از این جریان با خبر شد، به قم آمده و پس از اعلام این كه تاكنون چنین حفر چاه آسانى نزده است، تمامى مبلغ قرارداد را به ما بخشید! و خود نیز در بناى مسجد شركت كرد.


منبع: تشرف یافتگان، از مجموعه شمیم عرش، پژوهشكده تزكیه اخلاقى امام على علیه¬السلام


دیدن امام عصر(عج) در حرم امام حسین علیه السلام

 

امام زمان

جناب حجة الاسلام سید محمد آل طه از مرحوم حاج میرزا على محدث زاده (21) و او نیز به نقل از مرحوم حاج محقق چنین بیان فرمود كه: روزى در ایام سفر به كربلا، به هنگام تشرف به حرم، ملتمسانه از آن حضرت فقط تقاضاى دیدار امام زمان (عجل الله تعالى فرجه الشریف) را نمودم. در همان لحظه، ناگهان متوجه شدم كه به محازات قبر حضرت على اكبر(علیه السلام) مردى بلند قامت، در حالى كه چفیه اى عربى بر سر دارد، نشسته است، در حالى كه مردى دیگر با فاصله اى به اندازه نیم قدم به احترام در كنارش حضور دارد.

در اولین نگاه بر چهره زیبا و پر هیبت آن مرد، متوجه شدم كه او كسى جز وجود مبارك امام زمان (علیه السلام) نیست، از این جهت براى بوسیدن و در آغوش انداختن خود، قصد كردم كه كه به جلو حركت نمایم، ولى در كمال تعجب دیدم كه قدرت كوچكترین حركتى را ندارم. پس به ناچار دقایقى چند به دیدار حضرتش ایستادم .


نه وصلت دیده بودم كاشكى اى گل نه هجرانت
كه جانم در جوانى سوخت اى جانم به قربانت
تـحمـل گـفتى و مـنهم كـه كـردم سـال ها، اما
چـقـدر آخــر تـحـمـل، بـلكه یـادت رفت پیمانت

 

میلاد امام مهدی ( عج )

در همان لحظه به دلیل رد شدن بسیارى از زائران حرم امام حسین(علیه السلام) از كنار آن حضرت، به ذهنم خطور كرد كه آیا تنها من توفیق دیدن مهدى (عجل الله تعالى فرجه شریف) را دارم یا آن كه دیگران نیز آن حضرت را دیده، ولى نمى شناسند؟ از این جهت از فردى كه كنارم ایستاده بودم، پرسیدم: آیا شما چنین آقایى را با این مشخصات در حرم مى بینید؟

با نگاه متعجبانه و منفى آن مرد! دریافتم كه این تنها منم كه توفیق دیدارش را یافته ام، پس با عشق فراوان بر او حریصانه مى نگریستم، تا شاید غم سال ها دورى را با لحظاتى شیرین جبران نمایم .

پس از مدتى آن حضرت به همراهى یارشان از جاى برخاسته و از حرم خارج شدند، در همان لحظه قدرت حركت خویش را بازیافتم، پس ‍ به دنبالشان دویدم، ولى اثرى از آنان نیافتم!

بـاز آى ساقـیـا كـه هـواخـواه خـدمـتـم
مـشتـاق بـندگى و دعاگوى دولتم
ز انجا كه فیض جام سعادت فروغ تست
بیرون شدى نماى و ظلمات حیرتم
هر چنـد غـرق بـحـر گنـاهم ز صد جهت

تـا آشنـاى عشق ز اهـل رحـمـتم


مرحوم محدث زاده اضافه مى فرمود:

از آن روز به بعد مرحوم محقق حالات معنوى عجیبى داشت كه ما به حالات وى سخت غبطه مى خوردیم.


منبع: تشرف یافتگان، از مجموعه شمیم عرش، پژوهشكده تزكیه اخلاقى امام على علیه السلام